در مقايسهاي كه بين 14 طرح توسعه محصول جديد در شركتهاي ژاپني و آلماني صورت گرفت، آقاي «هرستات» و همكاران وي گزارشي مبتني بر فعاليتهاي ابتداي مرحله فازي، در اين شركتها ارائه كردند. به اين منظور، آنها شركتهاي ژاپني را با استناد به روش تشابه مقايسهاي انتخاب كردند. در اين مقاله، سعي شده است نظريات آنها با هدف درك عميقتر از فعاليتهاي ابتدايي ژاپنيها، بسط داده شوند. همچنين يافتههايي در ارتباط با فعاليتهاي خاص نظير توليد و بررسي ايده، كاهش خطاي تخمين تكنولوژي و عدم اطمينان بازار گزارش داده ميشود. در ادامه، تفاوت روشهاي انجام فعاليتهاي فاز پيش توسعه، بين شركتهاي موفق و ناموفق نشان داده ميشود. براي اين منظور، مطالب به صورت روبهرو سازماندهي شدهاند. بخش اول، توصيف مطالعه ما از نمونه ارائه شده و همچنين مرتبسازي مطالب مربوط به روشهاي بررسي است. در بخش دوم يافتههاي خود را در ارتباط با فعاليتهاي مرتبط با موضوع پيش فاز توسعه ارائه كرده و سپس گزارشي مبني بر تفاوت ميان شركتهاي موفق و ناموفق ارائه ميدهيم. در پايان نيز توصيفي از نتايج به دست آمده و پيشنهادهايي براي محققين آن ارائه شده است.
مطالعات آزمايشگاهي كوپر و كلينزمچ1 نشان داد كه مهمترين اختلاف بين برندهها و بازندهها در صنعت خودرو، مربوط به كيفيت اجراي فعاليتهاي پيش از فاز گسترش است. دو فاكتور عمده در موفقيت توليد، عبارتند از: كيفيت اجراي فعاليتهاي پيش فاز گسترش محصول و ديگري، داشتن طرح توليد مشخص و مناسب قبل از فاز گسترش.
براساس مطالعهاي كه درخصوص 788 مورد راهاندازي خطوط توليد جديد در ژاپن صورت گرفت، مشخص شد كه در ارتباط با اهميت كارايي طرح پيش از توليد، ديد حرفهاي توليد جديد ژاپنيها را نسبت به موارد مشابه توليد در امريكا و اروپا، مسجل كرد. در ضمن، رابطهاي تصديق شده بين تأثير ابتداي مرحله فازي در روند توليد محصول جديد و ارائه اجمالي تحت عنوان فعاليتهاي پيش فاز گسترش، مشاهده شد. در اين مطالعه، سعي شده است مفهومي عميقتر از روشهاي پيش فاز توسعه در شركتهاي ژاپني و اثر آن در خلاقيت فردي و گروهي، بيان شده و اشاره شود كه كدام تكنيكها، وظايف مهم را براي كاهش خطاهاي بازار و تكنولوژي حمايت ميكنند و نيز چگونه شركتهاي موفق، ابتكار خط مقدم فازي را در قياس با شركتهاي ناموفق به كار ميگيرند. رويكرد مقاله به گونهاي است كه يافتههاي كليدي در مورد فعاليتهاي ابتدايي فازي در شركتهاي ژاپني را بيان ميكند.
روشهاي بررسي و تحقيقشكل 1 نمايي شماتيك از ابتداي مرحله فازي درون مدلي مربوط به فرايند اوليه گسترش توليدي جديد را نشان ميدهد.
براي مطالعه در مقياس وسيعتر،مجموعهاي از 2 هزار شركت مهندسي برق و مكانيك، مشخص شد كه دانشكده مديريت علوم و تكنولوژي دانشگاه توهوكو2 پرسشنامههايي را براي رؤسا و مديران واحدهاي طراحي و توسعه محصول آن شركتها فرستاد. در نهايت، 533 شركت با نرخ پاسخ = 28 درصد، اين پرسشنامهها را پاسخ داده بودند.
براساس مطالعهاي كه درخصوص 788 مورد راهاندازي خطوط توليد جديد در ژاپن صورت گرفت، مشخص شد كه در ارتباط با اهميت كارايي طرح پيش از توليد، ديد حرفهاي توليد جديد ژاپنيها را نسبت به موارد مشابه توليد در امريكا و اروپا، مسجل كرد. در ضمن، رابطهاي تصديق شده بين تأثير ابتداي مرحله فازي در روند توليد محصول جديد و ارائه اجمالي تحت عنوان فعاليتهاي پيش فاز گسترش، مشاهده شد. در اين مطالعه، سعي شده است مفهومي عميقتر از روشهاي پيش فاز توسعه در شركتهاي ژاپني و اثر آن در خلاقيت فردي و گروهي، بيان شده و اشاره شود كه كدام تكنيكها، وظايف مهم را براي كاهش خطاهاي بازار و تكنولوژي حمايت ميكنند و نيز چگونه شركتهاي موفق، ابتكار خط مقدم فازي را در قياس با شركتهاي ناموفق به كار ميگيرند. رويكرد مقاله به گونهاي است كه يافتههاي كليدي در مورد فعاليتهاي ابتدايي فازي در شركتهاي ژاپني را بيان ميكند.
روشهاي بررسي و تحقيقشكل 1 نمايي شماتيك از ابتداي مرحله فازي درون مدلي مربوط به فرايند اوليه گسترش توليدي جديد را نشان ميدهد.
براي مطالعه در مقياس وسيعتر،مجموعهاي از 2 هزار شركت مهندسي برق و مكانيك، مشخص شد كه دانشكده مديريت علوم و تكنولوژي دانشگاه توهوكو2 پرسشنامههايي را براي رؤسا و مديران واحدهاي طراحي و توسعه محصول آن شركتها فرستاد. در نهايت، 533 شركت با نرخ پاسخ = 28 درصد، اين پرسشنامهها را پاسخ داده بودند.
شكل 1: فرايند توسعه محصول جديد
شكل 2: اندازه شركتها
مجموعه شركتهايي كه مورد پرسش قرار گرفته بودند، شركتهاي كوچك با كمتر از 50 كارمند تا شركتهاي بزرگ با بيش از 100 هزار كارگر و كارمند را شامل ميشود. ساختار مثال، فروش سالانه از 1 ميليون تا 1 تريليون دلار را منعكس ميكند. حوزه ميداني، شامل شركتهاي متوسط و بزرگ با 100 تا 10 هزار كارمند و فروش سالانه 10 تا 500 ميليون دلار است.
در اين فرايند، موفقيت شركت توسط دو فاكتور ذيل سنجيده ميشود:
1. ميزان دستيابي شركت به سود پيشبيني شده
2. رشد اهداف طي 5 سال اخير
براي سنجش و ارزيابي موفقيت يك شركت، مقايسه نتايج واقعي فعاليتهاي شركت همراه با اهداف مطروحه، دنبال شده است. اين روش، به دليل فقدان استانداردهاي موفقيت و شكست سراسري شركتها، ممكن است مورد انتقاد واقع شود كه اين امر حاصل اختلاف جهاني ميان شركتها، كارخانهها، شرايط اقتصادي و تجاري، قوانين حسابداري، موقعيتهاي زودگذر و ضوابط تصميمگيري نسبت به انتقاد از اين استانداردهاست. موارد اختلاف در شاخص موفقيت يك شركت در مراجع مختلف به طور مبسوط بيان شده است.
انعكاس حالت ركود اقتصادي ژاپن در اوايل قرن اخير به عدم دستيابي 47 درصد از شركتها به اهداف سود از پيش تعيين شده منجر شد. علاوه بر اين، 50 درصد از شركتها نيز زير منحني اهداف شركت خود قرار گرفتند (شكل 3) .
براساس تحليل ما براي ردهبندي موفقيت، شركتهايي كه هيچ يك از اهداف را كسب نكرده باشند، ناموفق تلقي شده و شركتهايي كه فقط به يكي از اهداف بالا رسيده باشند، از آناليز موفقيت خارج ميشوند. در كل، 238 شركت در رده موفق و 225 شركت در رده ناموفق قرار گرفتند.
در اين فرايند، موفقيت شركت توسط دو فاكتور ذيل سنجيده ميشود:
1. ميزان دستيابي شركت به سود پيشبيني شده
2. رشد اهداف طي 5 سال اخير
براي سنجش و ارزيابي موفقيت يك شركت، مقايسه نتايج واقعي فعاليتهاي شركت همراه با اهداف مطروحه، دنبال شده است. اين روش، به دليل فقدان استانداردهاي موفقيت و شكست سراسري شركتها، ممكن است مورد انتقاد واقع شود كه اين امر حاصل اختلاف جهاني ميان شركتها، كارخانهها، شرايط اقتصادي و تجاري، قوانين حسابداري، موقعيتهاي زودگذر و ضوابط تصميمگيري نسبت به انتقاد از اين استانداردهاست. موارد اختلاف در شاخص موفقيت يك شركت در مراجع مختلف به طور مبسوط بيان شده است.
انعكاس حالت ركود اقتصادي ژاپن در اوايل قرن اخير به عدم دستيابي 47 درصد از شركتها به اهداف سود از پيش تعيين شده منجر شد. علاوه بر اين، 50 درصد از شركتها نيز زير منحني اهداف شركت خود قرار گرفتند (شكل 3) .
براساس تحليل ما براي ردهبندي موفقيت، شركتهايي كه هيچ يك از اهداف را كسب نكرده باشند، ناموفق تلقي شده و شركتهايي كه فقط به يكي از اهداف بالا رسيده باشند، از آناليز موفقيت خارج ميشوند. در كل، 238 شركت در رده موفق و 225 شركت در رده ناموفق قرار گرفتند.
شكل 3: موفقيت شركت
مرحله اول، فازتوليد ايده27 درصد از شركتها، سيستم تحقيق منظمي براي توليد ايدههاي نو دارند. بنابراين، ابتدا ايدهها به صورت درون گروهي جستوجو ميشوند. تنها بخش كوچكي از شركتها به طور مضاعف از ايدههاي خارج از شركت نيز استفاده ميكنند. هيچ يك از شركتها، تحقيق توليد ايده را منحصراً خارج از شركت صورت نداده بودند. تقريباً تمامي شركتها، تحقيق ايجاد ايده را توسط اشخاص و يا گروهها انجام ميدهند. در هرحال، فقط 33 درصد پاسخگويان از شبكه دادهاي براي فرايند توليد و ذخيرهسازي ايده نو استفاده ميكردند.
تحقيق ما، حاوي يافتههايي سازمان يافته درخصوص استفاده مكرر از گروههاي حل مشكل و توليد ايده در شركتهاي ژاپني است. نزديك به 60 درصد از شركتها، به طور مرتب از افراد متخصص براي توليد ايده نو استفاده ميكردند. روش بهبود پيوسته كايزن نيز توسط 60 درصد از شركتها به كار گرفته شده كه به طور مساوي گسترش يافته بود.
در پايان، نتايج نشان داد كه تغييرات وسيع در سيستم مربوط به پاداش كاركنان به طور فعال در شركتها وجود دارد.
بررسي ايدهها54 درصد از شركتها براي بررسي ايدهها، از كار گروههاي هماهنگ استفاده ميكنند. 26 درصد از شركتها به گروهها اجازه بررسي ايدهها را ميدهند و اين درحالي است كه در 20 درصد از موارد، به تصميمات فردي استناد ميكنند.
در 99 درصد از شركتها، مديران ارشد گاهي وارد فرايند بررسي ايده ميشوند و در 78 درصد از شركتها، اين رويه به صورت نمونهاي بارز درآمده است. با بهكارگيري متخصصين داراي تخصصهاي گوناگون در بررسي ايدهها، ميزان خطاي صحت ايده، كاهش چشمگيري خواهد داشت.
46 درصد از شركتها به طور منظم از گروههاي متخص داراي تخصصهاي گوناگون استفاده كردهاند. 34 درصد نيز در برخي مواقع از اين روش استفاده كرده و 20 درصد از شركتها چنين موردي را ضروري نميدانند. بنابراين 440 شركت، حداقل گاهي از تيمهاي همه كاره براي بررسي ايدههاي توليد استفاده ميكنند. افزون بر 60 درصد از شركتها از واحد طراحي و توسعه محصول جديد در فرايند بررسي ايدههاي خود استفاده ميكنند. افزون بر نيمي از شركتها، از واحد بازرگاني و بازار استفاده ميكنند. در ضمن، 20 درصد از شركتها از واحد خدمات پس از فروش براي مشاركت در بررسي ايدهها استفاده كردهاند. 12 درصد از آنها نيز از بخشهاي ديگر هم استفاده ميكنند. 28 درصد از پاسخگويان به طور عمومي از شاخصهاي فني براي بررسي ايدههاي نو استفاده ميكنند، يعني شاخصهاي فني ملاك تصميمگيري آنهاست. 32 درصد ديگر، گاهي از شاخصهاي فني استفاده ميكنند. در 40 درصد از شركتها، شاخصهاي فني تأثيري بر فرايند تصميمگيري ندارند. در 329 شركت (78 درصد از مواقع)، قابليت فني و تكنيكي در تصميمگيريها نقش داشته است.
سهولت دسترسي فني، موضوعي بود كه براي 48 درصد از شركتها، از شاخصهاي مهم انتخاب محسوب ميشد. 45 درصد از شركتها، تأثير شاخصهاي فني را از موارد مهم ميدانستند. 29 درصد ديگر نيز امتيازدهي و درجهبندي خود را براساس شاخصهاي متفاوت طبقهبندي ميكردند.
كاهش خطي تخمين تجاري و بازاري قبل از فاز گسترش محصولدر اين بخش، مشخص شد كه 53 درصد از شركتهاي مورد سوال، با مشتريان ارتباط زيادي دارند. 41 درصد ديگر، براي گسترش ايدههاي نو با مشتريان ارتباط برقرار ميكنند. با توجه به ضرورت ارتباط با مشتري در فرايند گسترش توليد با هدف كاهش خطاي تخمين بازار، 6 درصد از شركتها بر اين اساس با مشتريان ارتباط برقرار ميكنند.
48 درصد تماس مشتريان متوجه بخشهاي بازرگاني و بازار، 47 درصد بخش طراحي و توسعه، 14 درصد بخشهاي ديگر نظير كاربردهاي مهندسي و 13 درصد مرتبط با سرويس خدمات پس از فروش بوده است. مشتريان، براساس معيارهاي متفاوت انتخاب ميشوند. شاخص فرايند انتخاب ما براساس ميزان سودمندي مشتريان است (شكل 4).
تحقيق ما، حاوي يافتههايي سازمان يافته درخصوص استفاده مكرر از گروههاي حل مشكل و توليد ايده در شركتهاي ژاپني است. نزديك به 60 درصد از شركتها، به طور مرتب از افراد متخصص براي توليد ايده نو استفاده ميكردند. روش بهبود پيوسته كايزن نيز توسط 60 درصد از شركتها به كار گرفته شده كه به طور مساوي گسترش يافته بود.
در پايان، نتايج نشان داد كه تغييرات وسيع در سيستم مربوط به پاداش كاركنان به طور فعال در شركتها وجود دارد.
بررسي ايدهها54 درصد از شركتها براي بررسي ايدهها، از كار گروههاي هماهنگ استفاده ميكنند. 26 درصد از شركتها به گروهها اجازه بررسي ايدهها را ميدهند و اين درحالي است كه در 20 درصد از موارد، به تصميمات فردي استناد ميكنند.
در 99 درصد از شركتها، مديران ارشد گاهي وارد فرايند بررسي ايده ميشوند و در 78 درصد از شركتها، اين رويه به صورت نمونهاي بارز درآمده است. با بهكارگيري متخصصين داراي تخصصهاي گوناگون در بررسي ايدهها، ميزان خطاي صحت ايده، كاهش چشمگيري خواهد داشت.
46 درصد از شركتها به طور منظم از گروههاي متخص داراي تخصصهاي گوناگون استفاده كردهاند. 34 درصد نيز در برخي مواقع از اين روش استفاده كرده و 20 درصد از شركتها چنين موردي را ضروري نميدانند. بنابراين 440 شركت، حداقل گاهي از تيمهاي همه كاره براي بررسي ايدههاي توليد استفاده ميكنند. افزون بر 60 درصد از شركتها از واحد طراحي و توسعه محصول جديد در فرايند بررسي ايدههاي خود استفاده ميكنند. افزون بر نيمي از شركتها، از واحد بازرگاني و بازار استفاده ميكنند. در ضمن، 20 درصد از شركتها از واحد خدمات پس از فروش براي مشاركت در بررسي ايدهها استفاده كردهاند. 12 درصد از آنها نيز از بخشهاي ديگر هم استفاده ميكنند. 28 درصد از پاسخگويان به طور عمومي از شاخصهاي فني براي بررسي ايدههاي نو استفاده ميكنند، يعني شاخصهاي فني ملاك تصميمگيري آنهاست. 32 درصد ديگر، گاهي از شاخصهاي فني استفاده ميكنند. در 40 درصد از شركتها، شاخصهاي فني تأثيري بر فرايند تصميمگيري ندارند. در 329 شركت (78 درصد از مواقع)، قابليت فني و تكنيكي در تصميمگيريها نقش داشته است.
سهولت دسترسي فني، موضوعي بود كه براي 48 درصد از شركتها، از شاخصهاي مهم انتخاب محسوب ميشد. 45 درصد از شركتها، تأثير شاخصهاي فني را از موارد مهم ميدانستند. 29 درصد ديگر نيز امتيازدهي و درجهبندي خود را براساس شاخصهاي متفاوت طبقهبندي ميكردند.
كاهش خطي تخمين تجاري و بازاري قبل از فاز گسترش محصولدر اين بخش، مشخص شد كه 53 درصد از شركتهاي مورد سوال، با مشتريان ارتباط زيادي دارند. 41 درصد ديگر، براي گسترش ايدههاي نو با مشتريان ارتباط برقرار ميكنند. با توجه به ضرورت ارتباط با مشتري در فرايند گسترش توليد با هدف كاهش خطاي تخمين بازار، 6 درصد از شركتها بر اين اساس با مشتريان ارتباط برقرار ميكنند.
48 درصد تماس مشتريان متوجه بخشهاي بازرگاني و بازار، 47 درصد بخش طراحي و توسعه، 14 درصد بخشهاي ديگر نظير كاربردهاي مهندسي و 13 درصد مرتبط با سرويس خدمات پس از فروش بوده است. مشتريان، براساس معيارهاي متفاوت انتخاب ميشوند. شاخص فرايند انتخاب ما براساس ميزان سودمندي مشتريان است (شكل 4).
شكل 4: معيار انتخاب مشتري
هدف مشتري، درواقع حل مشكل با توجه به تكنولوژيهاي موجود است كه اين شاخص مهم توسط 66 درصد از شركتها به كار گرفته شده است. درجه نارضايتي از توليد موجود، فاكتور ديگري است كه توسط 56 درصد از پاسخگويان در نظر گرفته شده است. شاخصهايي كه در ادامه ذكر ميشوند، ميزان سود بيشتري را به نيابت از شركتها دارند. براي 54 درصد از شركتها، اهميت مشتري در ميزان فروش، شاخصي براي مشاركت در فرايند طراحي و توسعه است. 36 درصد از شركتها، اميدوارند كه ميزان دانش مشتري درخصوص انتخاب توليدات جديد، مفيد واقع شود. رابطه خوب با مشتري نيز شاخص انتخاب 29 درصد از پاسخگويان است. برخي شركتها مشتريان را به صورت اتفاقي براي توليد ايده نو انتخاب ميكنند. بعضي شركتها، بدون در نظرگيري نقش رقيب، اقدام به نظرسنجي در مورد محصول ميكنند. اين درحالي است كه نظر مشتريان رقيب، ميتواند در ايجاد ايدههاي نو كارساز باشد.
گزارش مشترياني كه به طور مستقيم ارتباط برقرار ميكنند، بيشتر در ارتباط با استفادههاي تجاري است. براي دستيابي به آگاهي درباره بازار هدف، به شكل 5 مراجعه كنيد.
گزارش مشترياني كه به طور مستقيم ارتباط برقرار ميكنند، بيشتر در ارتباط با استفادههاي تجاري است. براي دستيابي به آگاهي درباره بازار هدف، به شكل 5 مراجعه كنيد.
شكل 5: منابع مرتبط با بازار كه براي توسعه محصول به كار ميرود.
شركتهاي ژاپني تأكيد زيادي بر آناليز توليدات رقابتي دارند. شكايات مشتريان نيز نقش مهمي را ايفا ميكند كه توسط 72 درصد از شركتها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. از سوي ديگر، 50 درصد از شركتها روش نظرسنجي مشتري3 و46 درصد نيز به بررسي بازاري و مطالعاتي بخش خارجي استناد كردهاند.
با توجه به موقعيت مهم مشتري به عنوان منبع اطلاعاتي، شگفتآور است كه فقط 27 درصد از شركتها، هميشه نيازهاي جمعي مشتري را در توليد جديد در نظر ميگيرند. در اين وضعيت، جزءجزء نيازهاي مشتريان ممكن است ناديده گرفته شود و تطبيق نيازهاي ايشان با توليدات آينده ميسر نشود.
در كل، 53 درصد از شركتها فقط گاهي اوقات نيازهاي مشتري را جمعآوري ميكنند و 20 درصد از آنها به ندرت اين كار را انجام ميدهند. انتقال سيستمي نيازهاي مشتري به شاخصهاي فني، به شركتها اين اجازه را ميدهد كه اين اطلاعات را در مفاهيم توليد به كار برند. مورد ذكر شده بالا توسط 85 درصد از شركتها انجام شده است، درصورتي كه 15 درصد باقيمانده، از انتقال نيازهاي مشتري به شاخصهاي فني توليدات جلوگيري كرده و 39 درصد از شركتها به طور كاملاً سيستمي اين كار را انجام دادهاند. روش و ابزار مناسب براي (انتقال مفاهيم)، 4QFD است.
كاهش ابهامات فني پيش از فرايند توسعهروشهاي متنوعي در اين بخش وجود دارد كه در طول فاز پيش از توسعه به كار ميروند. يك راه براي كاهش ابهام فني، محاسبه قابليت انعطافپذيري و سهولت فني با استفاده از نمونههاي اوليه است. اين كار ميتواند بر مبناي نمونههاي مجازي، نمونههاي سريع ساخته شده و نمونههايي صورت گيرد كه از نظر فيزيكي زبر و خشن هستند. براي نشان دادن سهولت و امكانپذيري فني، اين گونه نمونههاي اوليه ميتوانند براي بهبود ارتباط بين سيستم توسعه با مشتريان و يا با مديران ارشد استفاده شود. در اين مطالعه، تقريباً 90 درصد از شركتها از نمونههاي فيزيكي پيش ساخته، 15 درصد از نمونههاي سريع ساخته شده و 11 درصد از نمونههاي مجازي استفاده ميكنند (شكل 6).
تقريباً نيمي از شركتها از شبيهسازي براي كاهش ابهام فني استفاده ميكنند. در كل، فقط 5 درصد از پاسخگويان از هيچ روشي براي كاهش ابهام فني در فاز پيش توسعه استفاده نميكنند.
با توجه به موقعيت مهم مشتري به عنوان منبع اطلاعاتي، شگفتآور است كه فقط 27 درصد از شركتها، هميشه نيازهاي جمعي مشتري را در توليد جديد در نظر ميگيرند. در اين وضعيت، جزءجزء نيازهاي مشتريان ممكن است ناديده گرفته شود و تطبيق نيازهاي ايشان با توليدات آينده ميسر نشود.
در كل، 53 درصد از شركتها فقط گاهي اوقات نيازهاي مشتري را جمعآوري ميكنند و 20 درصد از آنها به ندرت اين كار را انجام ميدهند. انتقال سيستمي نيازهاي مشتري به شاخصهاي فني، به شركتها اين اجازه را ميدهد كه اين اطلاعات را در مفاهيم توليد به كار برند. مورد ذكر شده بالا توسط 85 درصد از شركتها انجام شده است، درصورتي كه 15 درصد باقيمانده، از انتقال نيازهاي مشتري به شاخصهاي فني توليدات جلوگيري كرده و 39 درصد از شركتها به طور كاملاً سيستمي اين كار را انجام دادهاند. روش و ابزار مناسب براي (انتقال مفاهيم)، 4QFD است.
كاهش ابهامات فني پيش از فرايند توسعهروشهاي متنوعي در اين بخش وجود دارد كه در طول فاز پيش از توسعه به كار ميروند. يك راه براي كاهش ابهام فني، محاسبه قابليت انعطافپذيري و سهولت فني با استفاده از نمونههاي اوليه است. اين كار ميتواند بر مبناي نمونههاي مجازي، نمونههاي سريع ساخته شده و نمونههايي صورت گيرد كه از نظر فيزيكي زبر و خشن هستند. براي نشان دادن سهولت و امكانپذيري فني، اين گونه نمونههاي اوليه ميتوانند براي بهبود ارتباط بين سيستم توسعه با مشتريان و يا با مديران ارشد استفاده شود. در اين مطالعه، تقريباً 90 درصد از شركتها از نمونههاي فيزيكي پيش ساخته، 15 درصد از نمونههاي سريع ساخته شده و 11 درصد از نمونههاي مجازي استفاده ميكنند (شكل 6).
تقريباً نيمي از شركتها از شبيهسازي براي كاهش ابهام فني استفاده ميكنند. در كل، فقط 5 درصد از پاسخگويان از هيچ روشي براي كاهش ابهام فني در فاز پيش توسعه استفاده نميكنند.
شكل 6: روشهاي به كار رفته براي كاهش خطاي فني
برنامهريزي و ترسيم فرايند ابتدايي5براي 40درصد از پاسخگويان، برنامهريزي سيستمي اوليه، روشي استاندارد تلقي ميشود. 49درصد گاهي اوقات فرايند را به صورت سيستمي ترسيم كردهاند. 11درصد نيز هرگز استفاده ازاين روش را اعلام نكردهاند. بر همين اساس، تقريبا نيمي از شركتها، مراحل سخت و قابليتهاي تحويل را مشخص كردهاند (شكل7). پروژهها، درون تيمها شكسته و تقسيم ميشود و طرحهاي داراي ارزش معين و مرتبط، به اين تيمها اختصاص مييابد. اين حالت در 64 درصد از شركتها مشاهده شده است. افزون بر نيمي از شركتها، پرسنل مورد نياز براي پروژه را پيش از اجراييشدن طرح اوليه، تعيين ميكنند. در خصوص نمودارها و گرافهاي ستوني يا افقي، از دياگرامهاي شبكه و نرمافزارهاي مديريت پروژه چندان استفاده نشده است.
با توجه به نتايج توصيفي درباره روشهاي ابتداي فاز در شركتهاي ژاپني، متوجه ميشويم كه دستيابي سريعتر به اهداف مرحله ابتدايي توسعه محصول، با پشتيباني روشهاي بررسي تصديق شده است.
با توجه به نتايج توصيفي درباره روشهاي ابتداي فاز در شركتهاي ژاپني، متوجه ميشويم كه دستيابي سريعتر به اهداف مرحله ابتدايي توسعه محصول، با پشتيباني روشهاي بررسي تصديق شده است.
شكل 7: برنامهريزي جزيي پيش از فاز توسعه
مقايسه شركتهاي موفق و ناموفقفرايند توسعه فرايند، با ايدهاي ابتدايي شروع ميشود كه ناشي از تكنيكهايي مبتني بر مشتري، تحقيق اساسي و تكنيكهاي خلاقيت است. اين ايدهها ممكن است ناشي از منابعي متنوع باشند. توليد آنها نيز كاري خلاقانه است كه با خطاهايي مهم همراه است. زمان تصميمگيري محققان در مورد توليد ايدهها توسط گروهها و يا اشخاص و تلاشي سيستمي براي رسيدن به اين هدف، در كاهش خطاهاي تخميني مؤثر خواهد بود. در نتيجه، ما حدس ميزنيم:
شركتهايي موفقترند كه تحقيقي سيستمي براي توليد ايدههاي نو دارند.
جدول 1 نشان ميدهد كه اكثر شركتها، داراي روند تحقيق سيستمي براي توليد ايدههاي جديد نيستند. با اجراي آزمون مستقل Chi 2 رابطهاي بين فركانسهاي سطر و ستون نشان داده نميشود و در نتيجه، اين دادهها را پشتيباني نميكند. تفسيري ممكن براي نتيجهگيري اين است كه تحقيق سيستمي براي ايدههاي توليد جديد، فقط شروعي براي پروژه طراحي و توسعه محصول است. هنوز هم ابهامات زيادي در مورد اين نكته باقيمانده است. مثلاً، آيا ايدههاي توليد شده از مرحله بررسي عبور ميكنند يا خير؟ در نتيجه، ممكن است روش تحقيق سيستمي براي ايدههاي توليد جديد، فاقد نفوذ كافي باشد و تنها بر موفقيت پيشبيني شده، همچون يك فاز اوليه در فرايند طراحي و توسعه، اثر داشته باشد.
شركتهايي موفقترند كه تحقيقي سيستمي براي توليد ايدههاي نو دارند.
جدول 1 نشان ميدهد كه اكثر شركتها، داراي روند تحقيق سيستمي براي توليد ايدههاي جديد نيستند. با اجراي آزمون مستقل Chi 2 رابطهاي بين فركانسهاي سطر و ستون نشان داده نميشود و در نتيجه، اين دادهها را پشتيباني نميكند. تفسيري ممكن براي نتيجهگيري اين است كه تحقيق سيستمي براي ايدههاي توليد جديد، فقط شروعي براي پروژه طراحي و توسعه محصول است. هنوز هم ابهامات زيادي در مورد اين نكته باقيمانده است. مثلاً، آيا ايدههاي توليد شده از مرحله بررسي عبور ميكنند يا خير؟ در نتيجه، ممكن است روش تحقيق سيستمي براي ايدههاي توليد جديد، فاقد نفوذ كافي باشد و تنها بر موفقيت پيشبيني شده، همچون يك فاز اوليه در فرايند طراحي و توسعه، اثر داشته باشد.
جدول 1: تعداد شركتهاي موفق و رابطه آن با استراتژي تحقيق
مرحله بعد از توليد ايدههاي نو، مرحله بررسي ايده مورد نظر و تصميمگيري در مورد اجراي آن است. اهميت اين مرحله ، درون فرايند توسعه توليد مشخص ميشود.خطر اين بخش دوگونه است: از يكسو، تصميم بر ادامه يك پروژه بر پايه ايدهاي بد، موجب اتلاف هزينهاي گزاف ميشود و اين امر باعث ميشود تا منابعي كمتر براي پروژههاي محتملتر و از پيش تعيين شده، اختصاص يابد. از سوي ديگر، ايده خوب ممكن است شناسايي نشود و حركتها مورد يا موارد كاري سودآوري را از دست بدهند. حمايت مديران ارشد، بارها در موفقيت فرايند طراحي و توسعه، نمايان شده است. مشاركت مديران ارشد در بررسي ايدههاي توليد جديد، ممكن است حمايت از موفقيت را در مرحله بررسي ايدهها اثبات كند.
جدول 2، نشانگر كثرت شركتهايي است كه مديران ارشد در فرايند بررسي ايدهها، شركت داشتهاند. با انجام تست مستقل Ch2، متوجه ميشويم كه اين اطلاعات هيچگونه حمايتي از فرضيات ما به عمل نميآورند.
جدول 2: مشاركت مديران ارشد در بررسي ايدههاي جديد و ارتباط آن با موفقيت شركت
با اين توضيحات، بارها ديده شده است كه همراه نداشتن اطلاعات جامع، باعث ميشود تا بررسي ايدهها با خطاهايي مهم مواجه شود. شتاب سيستمي در پروژههاي خلاقانه، مشكلات بيشتري را در بررسي اوليه ايده به وجود ميآورد. به خصوص، هماهنگي بين واحدهاي طراحي و توسعه و بازار، با توجه به موفقيت توليد جديد، ميتواند عامل تعيينكننده باشد. در نتيجه، ما پيشنهاد ميكنيم كه: بررسي ايدههاي توليد جديد، توسط تيمهايي صورت پذيرد كه از تمامي تخصصهاي لازم تشكيل شدهاند زيرا شراكت اين تيمها، تضميني براي حركت روبه جلوي موفقيت است.
از جدول 3 مقدار 4.209=2 محاسبه شد كه اگر كلاسبندي به طور مستقل انجام پذيرد، كمتر از 15 درصد، احتمال وقوع دارد. پيشنهاد ما براي بررسي آن دسته از ايدههاي نو اين است كه توسط شراكت تيمهايي انجام شود كه واجد تمامي تخصصها باشند.
پس از انتخاب ايده، راهكار و روش اجراي آن بايد با جزئياتي بيشتر مورد بررسي قرار گيرد. مثلاً، اگر فهم عميقتري نسبت به فضاي خارجي داشته باشيم، خطاي بازاري كاهش مييابد. بازار هدف بايد مشخص شده و نيازهاي مشتري نيز بايد درون راهكار توليد جديد، ديده شده باشد.
جدول 3: مشاركت تيمهاي بين تخصصي در موفقيت شركت و بررسي ايده جديد توليد
يك راه انجام اين كار، استفاده ممتد از اطلاعات مصرفكننده براي توسعه در راهكار توليد جديد است. اين نوع اطلاعات را ميتوان از طريق تماس مستقيم با مشتري و يا از طريق واحدهايي كه به صورت سازمان يافته با مشتري در ارتباط هستند نظير واحد خدمات پس از فروش، به دست آورد. شركتها بايد از ارتباط نزديك و مستقيم با مشتريان، حمايت كنند. بارها به اثبات رسيده است كه كاهش خطاي بازاريابي در بازارهاي جديد، بدون داشتن اطلاعات كافي و جزئيات لازم از نيازهاي مشتري، امري بسيار پيچيده خواهد بود. كالاهن و لسري6 استدلال كردهاند كه دادههاي ورودي مشتريان، هميشه مهم است اما نه براي توليدات بسيار جديد. در پي اين نظريه، ما اعلام ميداريم كه شركتهاي موفق براي توسعه ايدههاي توليد جديد در مقايسه با شركتهاي ناموفق، تماس بيشتري را با مشتريان برقرار ميكنند.
جدول 4، نشان ميدهد كه اكثر پاسخگويان، با مشتريان خود ارتباط دارند. همچنين، يك تست Chi2 به طور مستقل نشان داد (10.546= 2 ) فقط كمتر از 1 درصد احتمال وجود دارد كه دادههاي سطري و ستوني، مستقل باشند. در نتيجه، حمايتي نسبت به نظريه ما در دادهها يافت نميشود.
جدول 4: تعداد شركتهاي موفق و فراواني تماس با مشتري
هر واحد شركت استعددهاي خاص خود را درون فرايند طراحي و توسعه محصول، به اشتراك ميگذارد. بخش بازاريابي نيز به عنوان منبع دانش گرانبها براي تيم پروژه شناخته ميشود.دليل طرح اين مبحث، تماسي نزديك با مشتريان يك شركت است تا از اين طريق از مشكلات ايشان در رابطه با محصول، آگاهي يافته و توليدات منطبق با نيازهاي ايشان طراحي شوند. پيشنهاد ميكنيم كه: ارتباط واحد بازاريابي و مشتريان موجب هماهنگي در حركت روبه جلو و دستيابي به موفقيت ميشود.
با توجه به توضيحات بالا، اين آناليز براي 435 شركتي انجام شده است كه از روش تماس با مشتريان، در ايدههاي توليد جديد، استفاده كردهاند.
از جدول 5، 7.604= 2 محاسبه شد. اين دادهها از نظريه ما پشتيباني كرده و نشان ميدهد كه بسامد بازار درتماس با مشتري، براي شركتهايي موفق بالاتر از شركتهاي ناموفق است. براي افزايش سطح توليد، تنها توجه به نظرات مشتريان و جمعآوري اطلاعات كافي نيست. براي موفقيت در بازار، شركتها بايد اطلاعات جمعآوري شده از مشتريان را استنتاج و مفاهيم مورد نياز توليد جديد را مشخص كنند. ما براي اين هدف بيان كردهايم كه: جمعآوري سيستمي نيازهاي مشتريان در توليد جديد، باعث حركت مثبت به سمت موفقيت ميشود.
جدول 5: موفقيت شركت و واحد تماس با مشتريان
از جدول 6، مقدار 17.503= 2 محاسبه شده است كه اين احتمال كمتر از 1/0 درصد را به شرط استقلال كلاسبندي براي تحقق نشان ميدهد. در نتيجه، اين دادهها از نظريه ما حمايت ميكنند.
جدول 6: تعداد شركتهاي موفق و تأثير جمعآوري سيستمي نظرات مشتريان در بررسي ايدههاي جديد محصول
مرحله نهايي اين است كه نيازهاي مشتري را به شاخصهاي فني تبديل كنيم. اطلاعات مشتري بايد دوباره تعبير شوند. به صورتي كه به مهندسان اجازه دهد، توليد را شناخته و مفاهيم اجراي آن را درك كنند. در نهايت ميتوان چنين گفت: شركتهايي كه به صورت سيستمي نيازهاي مشتري را به مشخصات فني تبديل ميكنند، موفقيت بيشتري نسبت به ساير شركتها دارند.
جدول 7 نشان ميدهد كه اكثر پاسخگويان حداقل چند بار نيازهاي مشتري را به شاخصهاي فني تبديل كردهاند. در ضمن، تست مستقل Chi2 (5.481= 2) نشان ميدهد كه احتمال كمتر از 5 درصد وجود دارد كه بسامدها مستقل باشند. در نتيجه، اين دادهها از نظريه ما حمايت ميكنند.
جدول 7 نشان ميدهد كه اكثر پاسخگويان حداقل چند بار نيازهاي مشتري را به شاخصهاي فني تبديل كردهاند. در ضمن، تست مستقل Chi2 (5.481= 2) نشان ميدهد كه احتمال كمتر از 5 درصد وجود دارد كه بسامدها مستقل باشند. در نتيجه، اين دادهها از نظريه ما حمايت ميكنند.
جدول 7: تعداد شركتهاي موفق و تأثير تفسير نياز مشتري به مشخصات فني
برطبق طرحي عقلاني در فرايند طراحي و توسعه محصول، اگر پروژهاي بخوبي طراحي و اجرا شود، موفق خواهد بود. ترسيم پروژههاي طراحي و توسعه محصول جديد، به عنوان معياري مفيد در موفقيت توليدات جديد در كشورهاي غربي و ژاپن، مشخص شده است. از سوي ديگر، استدلال شده كه ممكن است طراحي تحت تمامي شرايط، مثلاً تغيير سريع محيطي، چندان موفق نباشد. موفقيت طراحي و توسعه، در اين نمونهها بيشتر وابسته به توانايي ذاتي شركتهاست. از منظري ديگر، ميتوان تأثير شرايط خاص را بررسي كرد، اما در اينجا با همان ديدگاه اول يعني بدون در نظرگيري شرايط خاص، نظريه را دنبال ميكنيم.
شركتهايي كه به صورت سيستمي يك پروژه را قبل از شروع ترسيم ميكنند، موفقتر از ساير شركتها هستند.
مورد آشكار در جدول 8 ، ارتباط موجود بين دو بسامد است. تست Chi2 به طور مستقل نشان ميدهد كه احتمالي كمتر از 5 درصد وجود دارد كه بسامدها مستقل باشند. بنابراين، اين دادهها از نظريه ما حمايت ميكنند.
شركتهايي كه به صورت سيستمي يك پروژه را قبل از شروع ترسيم ميكنند، موفقتر از ساير شركتها هستند.
مورد آشكار در جدول 8 ، ارتباط موجود بين دو بسامد است. تست Chi2 به طور مستقل نشان ميدهد كه احتمالي كمتر از 5 درصد وجود دارد كه بسامدها مستقل باشند. بنابراين، اين دادهها از نظريه ما حمايت ميكنند.
جدول 8: تعداد شركتهاي موفق و اثر برنامهريزي اوليه
نتايجشركتهاي مورد مثال در اين بررسي، درگير فعاليتهاي مختلفي براي توليد ايدههاي توليد جديد بودند. براين اساس، با توجه به تحقيقات قبلي، متوجه شديم كه شركتهاي ژاپني تكنيكهاي خلاقانه متفاوتي رابه كار ميبرند كه مهمترين آنها طوفان ذهني است.
اكثر شركتها در بررسي ايدههاي توليد جديد، از مشاركت مديران ارشد و تيمهاي متخصص بهره ميبرند. درهرحال، آناليز ما نميتواند اين نوع فعاليتها را نيز به موفقيت شركت نسبت دهد. پاسخگويان از منابع مختلف اطلاعاتي براي كاهش خطاي تخمين بازار، در فرايند طراحي و توسعه محصول استفاده ميكنند. مشتريان، مهمترين منابع اطلاعاتي براي شركتهايي هستند كه آناليز رقيب را دنبال ميكنند. اين گونه اطلاعات، كليد نوآوري و خلاقيت در شركتها محسوب ميشوند.
اطلاعات، از طريق مشتريان و تنها از طريق تماس مستقيم به دست نميآيند. ضمناً مفيدتر است كه بخش بازاري با مشتريان در ارتباط باشد تا شكايات مشتريان را بررسي كند. اطلاعات جمعآوري شده از نيازهاي مشتريان بايد به صورت راهكارهاي توليد جمعآوري شوند. براي اين منظور، نياز است كه اين دادهها به شاخصهاي فني تبديل شوند. هر دوي اين فعاليتها توسط شركتهاي موفق، بسيار بيشتر از شركتهاي ناموفق انجام شده است.
اين گونه استنتاج ميشود كه در مسير موفقيت شركتها، وجود روشي سيستمي در ترسيم پروژههاي طراحي و توسعه محصول، بسيار حائز اهميت خواهد بود، البته در صورتي كه با بررسي ايدههاي اوليه آغاز شده است.
در پايان، ميتوانيم يافتههاي «هرستات» و ديگران را در خصوص فعاليتهاي مديران ژاپني، در ابتداي مرحله فازي و فرايندي خلاقانه، حمايت كرده و بسط دهيم.
پانوشتها:
1 . Cooper and Kleinschmidt
2 . Tohoku
3 . customer surveys
4 . Quality function development
5 . front end
6 . Callahan J and Lasry
منابع: 1. Cooper RG and Kleinschmidt EJ (1986) An investigation into the new product process-steps. Deficiencies, and impact, Journal of Product Innovation Management, 3,3,71-85.
2. Herstatt C and Verworn B (2004) The Fuzzy Front End of Innovation. In: EITIM (ed.) Bringing Technology and Innovation into the Boardroom, Houndmills and New York: Palgrave MacMillan, pp. 347-373.
3. Khurana A and Rosenthal SR (1997) Integrating the fuzzy front end of new Product development, Sloan Management Review, 38, 2, 103-120.
4. Johne FA and Snelson PA (1988) Success factors in product innovation – a selective review of the literature, Journal of Product Innovation Management, 5,2, 114- 128.
5. Mishra S, Kim D, and Lee DH (1996) Factors affecting new Product success: cross- country comparison, Journal of Product Innovation Management, 13, 6, 530- 550.
2. Herstatt C and Verworn B (2004) The Fuzzy Front End of Innovation. In: EITIM (ed.) Bringing Technology and Innovation into the Boardroom, Houndmills and New York: Palgrave MacMillan, pp. 347-373.
3. Khurana A and Rosenthal SR (1997) Integrating the fuzzy front end of new Product development, Sloan Management Review, 38, 2, 103-120.
4. Johne FA and Snelson PA (1988) Success factors in product innovation – a selective review of the literature, Journal of Product Innovation Management, 5,2, 114- 128.
5. Mishra S, Kim D, and Lee DH (1996) Factors affecting new Product success: cross- country comparison, Journal of Product Innovation Management, 13, 6, 530- 550.
مروري بر پيشينه
در پنجم اكتبر سال 2005، شركت دلفي بزرگترين قطعهساز جهان و همچنين سيزدهمين شركت صنعتي در امريكا، اعلام ورشكستگي كرد، اما چهار سال بعد (ششم اكتبر سال 2009) اين شركت با پشت سرگذاردن بحرانهاي اقتصادي و مالي و بازسازي ساختاري تحت عنوان جديد Delphi Holdings LLP خروج خود را از حمايت ماده 11 قانون ورشكستگي امريكا اعلام كرد. طولانيشدن مدت زمان اين دوره [ورشكستگي] عمدتاً به دو دليل مذاكرات با اتحاديه كارگران خودروسازي (UAW) و جنرال موتورز بويژه در زمينه موضوعاتي نظير كاهش هزينههاي نيروي كار تا سطح رقبا و همچنين وقوع بحران اقتصادي بوده است.يكي از اهداف دلفي پس از واگذاري از سوي جنرال موتورز در 1994، كاهش اتكاي آن به شركت مادر بود. بهطوريكه ميزان وابستگي دلفي به جنرال موتورز از 82 درصد در 1997به 31 درصد در سال 2008 و 27درصد در نيمه نخست سال 2009 كاهش يافت. از سوي ديگر، شركت با چالشهايي مانند كارخانههاي ناكارا و هزينههاي بالاي نيروي كار (65 دلار در هر ساعت) كه در مواردي سه برابر بيشتر از هزينههاي نيروي كار ديگر تأمينكنندگان امريكا بود، دست و پنجه نرم ميكرد. اعلام ورشكستگي، به دلفي اجازه داد تا مشكلات هزينههاي نيروي كار و همچنين واگذاري اكثر كارخانههاي مستقر در امريكا را برطرف سازد.
شركت جديد دلفي (Delphi Holdings LLP) داراي برند جديد و همچنين خط مشي استراتژيك كاملاً متفاوت از شركت سابق (Delphi Corp) است. مالكيت اين شركت، از طريق دو صندوق هجينگ1 انجام ميشود. اندازه شركت جديد، كوچكتر و متمركزتر شده و گستره جغرافيايي آن نيز بهطور قابل ملاحظهاي تغيير يافته است. از مجموع 40 شركت مستقر در امريكا در زمان اعلام ورشكستگي، 36 شركت منحل يا واگذار شده و تا پايان سال جاري ميلادي، تنها سه شركت باقي خواهند ماند. بديهي است كه شمار نيروي انساني اين شركتها در امريكا از 50600 نقر به 14هزار نفر كاهش خواهد يافت.
از سوي ديگر شركت جديد، پايگاه مشتري متفاوتي را در دستور كار خود قرار خواهد داد. كاهش مستمر فروش به جنرال موتورز در حال اجراست. تمامي خطوط زيانده و غيراصلي مانند بخشهاي تزئينات داخلي و ترمز، يا فروخته شده و يا منحل شدهاند (مانند شركت DPH Holding) بر اين اساس، دلفي جديد بر چهار حوزه كاري زير متمركز خواهد شد:
- قطعات الكترونيكي
- قواي محركه
- سيستمهاي دمايي
- سيستمهاي ايمني
يافتههاي تجربي دلفي
بديهيترين درسي كه جنرال موتورز جديد (GM) و ديگر خودروسازان ميتوانند از اين تجربه كسب كنند، بخش مديريت واگذاري و برونسپاري است. در شرايط فقدان و يا شكست يك استراتژي درازمدت در حوزه برونسپاري و يكپارچگي عمودي از سوي يك خودروساز، راهبرد و يا استراتژي تأمين آن نيز سرگردان بوده و از مسير خود منحرف خواهد شد. بهطوريكه در اين شرايط، خودروساز نخست مجموع كل توليد قطعات را برونسپاري كرده و به سازندهاي جديد واگذار ميكند، اما در ادامه متوجه ميشود كه برخي حوزههاي توليد قطعات نميبايستي برونسپاري شوند. نكته مهم اين است كه خودروساز، حوزههايي خاص از توليد قطعات بويژه در بخشهاي حياتي از نظر توان كارشناسي را براي خود حفظ كرده و به دلايل استراتژيكي و همچنين اجتناب از پتانسيل ايجاد توقف در توليد، از اتكا به تأمينكنندگان بيروني پرهيز كند.
- تجربه دلفي نشان داد كه عصر ايجاد شركت قطعهساز غولآسا و جامع از لحاظ فعاليت – حداقل در اوضاع و احوال كنوني اقتصادي – به پايان رسيده است. پيشينه اين ايده به دهه 1990 باز ميگردد و هدف آن نيز ايجاد توازن قوا در برابر خودروسازان بوده است.
- شركت جديد، بسيار كوچكتر از گذشته است. اين شركت پس از خروج از ورشكستگي به نوعي تامين كننده ناب و متمركز بر حوزههايي خاص، تبديل شده است.
- دلفي با استفاده از پوشش ماده 11 قانون ورشكستگي، فعاليتهاي خود را بازپيرايي كرد. فروش اين شركت در سال 2008 به 18ميليارد دلار رسيد. اين ميزان در سال 2004 حدود 29ميليارد دلار بوده است. انتظار ميرود فروش سال آينده شركت به كمتر از 10ميليارد دلار برسد. از سوي ديگر، شمار پرسنل آن در سراسر جهان 185 هزار در سال 2004 به 146 هزار نفر در سال 2008 كاهش يافت.
- براي دلفي و جنرال موتورز استفاده از حمايتهاي قانون ورشكستگي امريكا بسيار پرهزينه بود. دلفي براي انجام مراحل قانوني و اقدامات حقوقي كار، 400 ميليون دلار پرداخت. در اين ميان، هزينههاي شركت مادر (جنرال موتورز) بيش از 14ميليارد دلار بود (11ميليارد دلار براي اقدامات مرتبط با بازسازي ساختاري، 1ميليارد دلار براي پرداخت تعهدات و 2 ميليارد دلار براي ساير دعاوي حقوقي مطروحه در دادگاه ورشكستگي). البته اين ارقام شامل تمامي هزينهها نيست. جنرال موتورز همچنين در برنامههاي قبلي خود 75/1ميليارد دلار براي حمايت از شركتهاي جديد و وامهاي اخذ شده، سرمايهگذاري كرد. به تعبيري ديگر، خروج از وضعيت ورشكستگي براي دلفي، آغازي تازه است، اما متوقف شدن برخي عادات و سنتهاي ناپسند براي جنرال موتورز، همچنان تازگي داشته و غير مترقبه بوده است.
پانوشت:1. Hedges Funds
منبع:SupplierBusinese News & Analysis– A new dawn for Delphi, Business as usual for GM
جایگاه تبلیغات در قرن بیست و یکم
پس از انقلاب صنعتی به دلیل بالا رفتن حجم تولیدات و کاهش فروش کالا و محدودیت در بازارهای محدود داخل مرزهای کشور و به وجود آمدن شرایط تنگاتنگ رقابتی در هر شغل در سطح جهانی و ایجاد انگیزه های خرید در خریداران (نیازهای واقعی و کاذب) و با به صحنه آمدن شرکت های فراملیتی اولا به دلیل تولید انبوه، تمایز در بین محصولات تولیدی از میان رفت و بیشتر محصولات، استاندارد و یک شکل شد. ثانیا به علت زیاد شدن فاصله بین تولید کنندگان و مصرف کنندگان، اطلاعات محصولات و خدمات همچون گذشته به سهولت در اختیار مصرف کنندگان قرار نمی گرفت. بنابراین نیاز به کانال ارتباطی جدیدی احساس شد.
در قرن بیست و یکم با رشد گسترده وسایل ارتباط جمعی، مانند رادیو، تلویزیون، روزنامه ها و... تبلیغات اهمیت بسیار زیادی پیدا کرده است. از این ابزار برای تبلیغ فروش یک محصول، معرفی کاندیدا برای نمایندگی مجلس و یا ریاست جمهوری، کنترل جمعیت و... استفاده می شود. قرن حاضر با وجود احاطه رسانه های مختلف قرن «انفجار اطلاعات» نام گرفته است و کسانی در این عصر موفق به جلب توجه مردم و جذب مخاطب می شوند که با تسلط به ابزارهای ارتباطی مدرن و فنون تبلیغاتی و آشنایی با علوم اجتماعی و روانشناسی اجتماعی با بهره گیری از انواع و اقسام شیوه های ارتباطی بر مخاطب خود تاثیر گذاشته به جلب توجه و تغییر در رفتار مخاطب و در نهایت به خرید کالا با استفاده از خدمات ترغیب شود. ارتباطات در گذشته بیشتر از طریق ارتباط شفاهی، چهره به چهره یا متون چاپ در جراید و... صورت می گرفت که امروزه جای خود را به ارتباطات از طریق اینترنت، ماهواره، SMS و... داده است.
اگر چه تبلیغات بیشتر در بعد سیاسی و اقتصادی امروزه ملا ک قرار می گیرند ولی به راحتی می توان دریافت که حتی در بخش تبلیغات سیاسی و تجاری نیز تبلیغات فرهنگی پنهان شده است. شرکتی فراملیتی در آن سوی مرزها در کشورهای امپریالیستی با فروش لباسی با مد غربی در کشوری دیگر از قاره ای دیگر، صرفا اهداف مالی واقتصادی را دنبال نمی کند.
این شرکت ها زیر سلطه و نفوذ دولت های غربی و تسلط به انواع و اقسام وسایل ارتباطی همچون اینترنت، شبکه های ماهواره ای و... با تبلیغات بازرگانی به راحتی می توانند به تغییر رفتار مردم ساکن در سرتاسر کره زمین پرداخته که در نهایت ممکن است به نابودی فرهنگ های ملل مختلف و خرده فرهنگ ها بینجامد. پرواضح است که تبلیغات سنتی دراین عصر کارایی لا زم را نداشته و سازمان ها و موسسات به ناچار باید از شکل تبلیغات سنتی خارج شوند و به شیوه مدرن با وسایل ارتباطی مناسب، به تبلیغات و اطلا ع رسانی بپردازد.
نکته مهم این که موضوع استفاده از وسایل ارتباطی نوین نباید به نادیده گرفتن استفاده از وسایل ارتباطی قدیم منجر شود بلکه باید به تناسب زمان و مکان و با توجه به دسترسی مخاطبان و مشتریان به وسیله ارتباطی مورد نظر از آن وسیله ارتباطی نیز استفاده شود. انتخاب نوع رسانه مورد دسترسی مخاطب در تبلیغات از جمله مهمترین بخش استراتژی تبلیغاتی است که باید مورد توجه مبلغ قرار گیرد و این امر امروزه با تنوع جمعیت و پراکندگی آن، تنوع نیازها و تنوع فرهنگی، نیاز به مطالعه و پژوهش گسترده دارد.
وسایل ارتباطی درگذشته با مخاطبان خود به طور یکطرفه و یکسویه ارتباط برقرار می کردند ولی اکنون این ارتباط دو سویه و تعاملی است. با توجه به این که در ایران نگرش مردم به تبلیغات منفی است و مردم هنوز آنچنان با مفهوم تبلیغ آشنایی کافی ندارند، بنابراین در انتخاب استراتژی تبلیغات و اجرای تبلیغات باید بسیار دقیق و با تامل رفتار کرد. در این ماجرا استراتژی سازمان های دولتی و موسسات خصوصی با توجه به اهداف و آمال آنها متفاوت است که این امر تا حدود زیادی به سیستم سیاسی و اقتصادی کشور وابسته است.
سازمان های دولتی معمولا در بخش اطلا ع رسانی هزینه کرده و توجه و نیاز چندانی به تبلیغات ندارند و در واقع تبلیغات را نوعی هزینه می دانند، در حالی که بر عکس، تبلیغات نوعی سرمایه گذاری محسوب می شود. در اغلب شرکت ها و موسسات دولتی به دلیل نداشتن جایگاه مشخص و شفاف نبودن حوزه فعالیت بخش تبلیغات، این بخش عموما با ساختاری اجرایی به منظور برطرف کردن نیازهای روزمره تبلیغاتی مانند تهیه اقلام چاپی، هدایا، تهیه متون تبریک و تسلیت، برپایی مراسم و اعیاد انجام می شود و معمولا تبلیغات کارایی و اثر بخشی چندان مطلوبی ندارد.
اما در این بین شرکت ها و موسسات بخش خصوصی نگرش کاملا متفاوت داشته و برای فروش کالا و خدمات خود براساس نیازها و بودجه خود به مراتب بیشتر از بخش دولتی به تبلیغات می پردازند.
بازاریابی
در مورد تعریف بازاریابی در ویکی پدیا آمده است:| « | بازاریابی یک فرآیند اجتماعی و مدیریتی است که بهوسیله آن، افراد و گروهها، نیازها و خواستههای خود را از طریق تولید، عرضه و مبادله کالاهای مفید و باارزش با دیگران، تامین میکنند. [۲] | » |
در تعریف بالا، مقصود از نیاز، دسترسی نداشتن به یک رضامندی اساسی است؛ مثلا مردم به خانه، غذا، بهداشت و تفریح نیاز دارند. در مقابل، منظور از خواسته، علاقه و میل به برخی از کالاهای خاص است. مثلا ساندویچ همبرگر یا چلوکباب کالاهایی هستند که ممکن است برای رفع نیاز به غذا مطلوب باشند.
کارکرد
بازاریابی امیال و نیازهای ارضا نشده را شناسایی میکند. همچنین ضمن تعریف و تخمین اندازه یک بازار تعریف شده، میزان سودآوری آن را نیز اندازهگیری میکند. به عبارت دیگر بازاریابی، بخشهایی از بازار را به عنوان مناسبترین بخش بازار برای شرکت شناسایی و مشخص میکند که شرکت نیز توانایی و امکان عرضه خدمات به آنها را دارد و همچنین مناسبترین محصولات و خدمات مورد نیاز آن بخش را طراحی و معرفی میکند.ارکان بازاریابی
بازاریابی بر پایه ۴ مقوله اصلی (معروف به 4P) به شرح زیر استوار است:- ۱ - کالا یا خدمات Product
- ۲ - توزیع Place
- ۳ - قیمتگذاری Pricing
- ۴ - تبلیغات یا پیشبرد فروش Promotion
- پیام: کسب و کار شما چه پیامی را منتقل میکند؟
- رسانه: روزنامه، تلویزیون، ایمیل، بیلبورد، تبلیغات در سایتهای اینترنت
- مخاطب: افرادی هستند که علاقه مند به محصولات و یا خدمات شما هستند.
انواع بازاریابی
بازاریابی دارای انواع مختلی است:- بازاریابی صنعتی
- بازاریابی مصرفی
- بازاریابی چندسطحی
بازاریابی صنعتی و مصرفی
بازاریابی صنعتی به عنوان آن دسته از عملکردها و فعالیتهای تجاری و بازرگانی تعریف شدهاست، که فرایندهای مبادله را بین تولید کنندگان و مشتریان سازمانی تسهیل میکند. ماهیت بازاریابی صنعتی را میتوان، خلق ارزش برای مشتریان به وسیله ارائه کالاها و خدماتی دانست که نیازهای سازمانی و اهداف آنها را تحقق میبخشد.به تعریفی جامع، فرآیند کشف، ترجمه خواستههای مشتریان صنعتی و نیازها و الزامات آنها به محصولات و خدمات ویژه جهت ارتباط موثر شیوههای توزیع، قیمتگذاری، خدمات پس از فروش، متقاعد کردن بیشتر و بیشتر مشتریان برای استفاده مستمر از این محصولات و خدمات را بازاریابی صنعتی مینامیم. این نوع بازاریابی در مقایسه با بازاریابی مصرفی تفاوتهایی دارد که اینگونه میتوان بدان اشاره کرد. اول اینکه گرچه در بازاریابی صنعتی همانند بازاریابی کالاهای مصرفی، نیاز به شناخت بازارهای هدف و تشخیص نیاز این بازارها و طراحی محصولات و خدمات مناسب برای تامین خواستههای بازار وجود دارد، ولی باید توجه کرد که در مقایسه با بازاریابی مصرفی، بازاریابی صنعتی در حوزه مدیریت عالی قرار دارد.
در بازاریابی صنعتی نقش خصوصیات و ویژگیهای محصول خیلی مهم و حیاتی است و عرضه کنندگانی که خصوصیات مورد نظر مشتریان را تامین نکنند مورد انتخاب قرار نخواهند گرفت. در مقایسه با بازاریابی مصرفی، قیمت در بازاریابی صنعتی نقش جداگانهای دارد. در بعضی موارد مشتریان صنعتی حاضرند قیمت بیشتری دهند ولی در عوض از تحویل به موقع و کیفیت محصولات خدمات اطمینان حاصل کنند و حتی در موارد دیگری مثل مناقصههای خرید نقش قیمت پراهمیتتر میشود. در بازاریابی صنعتی، بازاریاب باید به این نکته واقف باشد که تقاضای کالاهای صنعتی از تقاضای مصرف کننده نهایی ناشی میشود، یعنی تقاضا برای یک محصول بستگی به نحوه استفاده از آن در ارتباط با محصولات دیگر دارد. گاهی بازاریاب صنعتی سعی میکند با تبلیغات، تقاضای مشتری نهایی را تحریک کند تا تقاضا برای کالاهای صنعتی خودرا افزایش دهد.
منابع
- بینش، مسعود (در تاریخ مرداد ۱۳۸۴). اندیشههای فیلیپ کاتلر (مقاله). ماهنامه تدبیر. بازدید در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۸۸.
- کاتلر، فیلیپ. مدیریت بازاریابی. ترجمهٔ بهمن فروزنده. چاپ چاپ سوم، اصفهان: نشر آموخته، ۱۳۸۵، ۵-۱-۹۶۹۶۴-۹۶۴.
فرا رسیدن نوروز باستانی، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشید جم
بر همه ایرانیان پاک پندار، راست گفتار و نیک کردار خجسته باد
باز هفت سين سرور
ماهي و تنگ بلور
سکه و سبزه و آب
نرگس و جام شراب
باز هم شادي عيد
آرزوهاي سپيد
باز ليلاي بهار
باز مجنوني بيد
باز هم رنگين کمان
باز باران بهار
باز گل مست غرور
باز بلبل نغمه خوان
باز اسفند و گلاب
باز آن سوداي ناب
کور باد چشم حسود
باز تکرار دعا
يا مقلب القلوب
يا مدبر النهار
حال ما گردان تو خوب
راه ما گردان تو راست
باز نوروز سعيد
باز هم سال جديد
باز هم لاله عشق
خنده و بيم و اميد
می خوام داستانی جالب راجع به فروش پفیلا براتون تعریف کنم. وقتی برای اولین پفیلا وارد یکی از شهرهای ایران شد مورد استقبال فروشندگان و خرده فروشان قرار نگرفت. یکی از اساتید بنده به نام آقای پوربهشتیان با تکنیک جالبی این محصول را به فروش رساند.
وی با استخدام تعدادی خانم و پوشاندن لباس مبدل به آنها و با توجه به نقشه شهر آنها را به طور سازمان دهی شده وارد شهر نمود و به آنها گفت تا وارد هر مغازه ای که می شوند به مغازه دار بگویند «پفیلا داری» این تکنیک ذهن فروشنده را برای پذیرش این محصول آماده می کرد. در طی چهار یا پنج روز این روند ادامه داشت و پس از اتمام کار این خانم ها فروشنده های پفیلا وارد عمل شده و با وجود ذهنیت قبلی که خرده فروشان از نام این محصول داشتند فروش این محصول به شکل چشم گیری افزایش یافت!!!